Öncelikle merhabalar ey dostlar, sonunda bende insanlık için küçük ama benim için büyük bir adım atıp diyetisyene gittim. İlk gidiş baya stresli oluyormuş, gidip acı gerçeklerle yüz yüze gelmek beni baya bi zorladı. Hele o ölçüm aletine binmek.... Neyse korkularımla yüzleşerek bindiğim aletten moralim yerle yeksan olarak indim. İğrenç ama tam 28 kg yağı sırtlamış yuvarlanarak yaşıyormuşum, yuh dedim kendime bir insan 26 yaşında ve çocuksuz böyleyse, hedefim olan 3 çocuk sonrası 28x3 le obez bir insan olarak hayatıma devam edebilirim. Diyetisyenim hakkında şuan bişey diyemicem çünkü ne söylediğinden bişey anladım ne de işi biliyo mu bilmiyo mu onu kavrayabildim. Çünkü bana patır patır kötü olan ne varsa, şu ana kadar hiç kimseden duymadığım gerçekleri söyledi, benimde o an gözlerim karardı eve gelene kadar üzerime deriiiin bir keder kapladı. Sonuçta eve gelir gelmez hüngürfoşurt ağlama krizlerine girdim. 66 kilo kocam beni teselli etti :)
Ağladım mağladım ama çabuk toparladım, hırslandım ' Yencem seni kilolarııııııım' dedim ve en nihayetinde verdiği menüyü uygulamaya başladım. Şuan için tahminimce 1 kilo verdim, bugun 4.günüm. Sabah akşam tartılıyorum ama ondaki o nalet cihaza çıkmadan net bir rakam veremicem.
Verdiği menüye gelince fazla ekmekli bir menü, sabah 3 dilim öğlen 3 dilim akşamda 2 dilim olmak üzere günde 8 dilim esmer ekmek yiyorum, 3 ara öğün verdi, ara öğünleri yemezsen yanıma gelme dedi. Hamburger, pilav makarna hepsi de var ama ben şuan için hiçbirini yemedim, canımda istemiyor açıkçası. 1 hafta sonunda bakalım neler olacak, ne kadar kilo vericem, en önemlisi ne kadar yağ yakıcam.
Herkes bana o kadar göstermiyorsun diyor, iri kemikliyim falan tamam ama sağlığımdan gittiğini farkediyorum. Kolestrolüm çok yüksek değil ama her tahlilimde artış gösteriyor. Ben bir yola adım attım umarım istediğim kiloya ulaşabilirim. Allahım benimle aynı durumda olan, psikolojisi bozulan herkesin yardımcısı olsun. Sağlıcakla kalın....
